Budynki osiedla nieomal nie zmieniły swojej pierwotnej funkcji. Wyjątkami są dom nr 7 Adolfa Radinga (dawniej wielorodzinny dom czynszowy, dziś akademik), oraz dom nr 31 Hansa Scharouna (dawniej dom dla osób samotnych i małżeństw bezdzietnych, dziś hotel).
Zieleń towarzysząca budynkom wystawowym odgrywała istotną rolę w koncepcjach architektonicznych twórców osiedla, lecz z biegiem lat uległa niekorzystnym przekształceniom. Wiele drzew to samosiejki w złym stanie, znajdujące się w bardzo niefortunnych miejscach.Nieszczęśliwą decyzją było umieszczenie nowego przedszkola na terenie centralnie położonego zieleńca ogólnego użytku oraz wybudowanie domu jednorodzinnego na działce przy ulicy Tramwajowej 23 (należącej pierwotnie do zabudowy szeregowej).
WuWa dzisiaj
Dziś nie podlega dyskusji, że osiedle WuWA jest unikatowe w skali europejskiej. Środowisko architektoniczne Wrocławia doceniło je już w latach 70-tych – w 1972 roku w Rejestrze Zabytków Miasta Wrocławia znalazły się budynek nr 31 projektu Hansa Scharouna, a w 1979 roku pozostałe domy osiedla, co znaczy, że ochronie objęto ich funkcję, konstrukcję, techniki budowlane, formę zewnętrzną i wnętrza. 28 marca 2007 r. do rejestru zabytków wpisano cały zespół urbanistyczny osiedla WuWA. Tym samym jako generalną zasadę konserwatorską na tym obszarze przyjęto dążenie do pełnej rewaloryzacji domów i ich otoczenia z zachowaniem charakteru układu przestrzennego dawnego terenu wystawowego.

Strona 5 z 512345